Het is 1951 als het verhaal begint en op dat moment woont de twaalfjarige Reesa met haar gezin – haar ouders en broertjes – op een sinaasappelkwekerij in een dorpje in het zuiden van de Verenigde Staten, waar de Ku Klux Klan 'regeert'. Als haar beste vriend Marvin vanwege zijn huidskleur wordt vermoord, is Reesa er kapot van. Maar ze is ook boos, want de sheriff maakt er geen werk van – niemand doet iets! – zodat de daders, Klanners, ongestraft blijven. Als de Klanners vervolgens nog vaker toeslaan en de situatie alsmaar dreigender wordt, besluit haar vader ertegen in verzet te komen. In het diepste geheim en met hulp van wat zwarte vrienden én Reesa, smeed hij een gevaarlijk plan om het kwaad een halt toe te roepen.
Dit hele gebeuren vertelt Susan je – bij monde van de jonge, daadkrachtige Reesa – zo boeiend dat je vrijwel vanaf het begin niet anders kunt dan aan haar lippen hangen en wordt opgeslokt door het verhaal. Dat enerzijds getuigt van een afschuwelijk onrecht, racisme en daaruit voortvloeiend geweld van een grote groep blanken tegen zwarten. Maar daarnaast – gelukkig! – eveneens van hoop en moed door duidelijk te maken dat er ook blanken waren die opkwamen voor wat juist is. Daardoor is het zowel schrijnend en aangrijpend, als krachtig en hoopvol. En zelfs hier en daar vermakelijk, doordat er een paar (kleurrijke) personages in de cast zitten die je met hun humor en nuchterheid een grijns ontlokken.
Dat samen bleek in mijn geval onweerstaanbaar te zijn – ik kon de roman niet wegleggen – en liet me niet onberoerd. En daarom: laat 'Hoe de bij haar vleugels kreeg' niet ongelezen aan je voorbijgaan. Lees deze aanrader!
