Soms lees je van die verhalen waarvan je denkt: dit kan niet waar zijn. Dat had ik enkele weken terug, toen ik 'Bij mij ben je veilig', het verhaal van de Stefania Podgorska, las.
Deze Poolse van nog geen twintig hield tijdens de laatste jaren van de Tweede Wereldoorlog namelijk dertien (!) Joden, van wie de meesten waren ontsnapt aan het getto, op zolder verborgen. Dat alleen is al bewonderenswaardigs, maar dat is het helemaal als je bedenkt dat de onderduikers bepaald niet de makkelijkste waren, Stefania nauwelijks geld had om voedsel te kopen en daarom naast de zorg voor de onderduikers én haar zusje nog een baan naast had, en – houd je vast – haar huis werd geconfisqueerd door de nazi's, wat inhield dat er twee Duitse verpleegsters bij haar introkken.
Maar hoe ongelooflijk het ook lijkt allemaal, in dit geval is het wel degelijk waar. Want op enkele details na die ten behoeve van het verhaal zijn veranderd, is alles wat je leest echt gebeurd. Stefania híéld daadwerkelijk dertien Joden, onder wie een oude man, een moeder en haar kinderen, de man van wie ze hield, verborgen op een zolder, terwijl er vrijwel dag en nacht Duitsers in de buurt waren en ze het ontzettend moeilijk had. En dat maakt dit een onvoorstelbare geschiedenis over een vrouw met ongekend veel moed, doorzettingsvermogen en kracht.
Ik ben blij dat Sharon Cameron besloot dit verhaal op te tekenen – het deed me trouwens wel even afvragen waarom niemand anders ooit eerder heeft bedacht een roman over deze heldin te schrijven – want het is het zó waard om verteld te worden en om te lezen. Stefania Podgorska is een vrouw om nooit te vergeten en een voorbeeld voor iedereen, want ze liet in alles wat ze deed blijken: elk leven is het waard om gered te worden, ook al kost het je iets… of heel veel.
En dus verdient deze roman maar één woord: aanrader!
Danielle Heerens
