Misschien heb je er weleens van gehoord: de Lebensborn Vereniging. Deze vereniging, die in 1935 werd opgericht, had tot doel een zuiver, arisch ras te scheppen. Om dat te bereiken werd er onder andere bevel gegeven om alle kinderen die er ook maar enigszins arisch uitzagen te ontvoeren en hen over te dragen aan de Lebensborn Vereniging om als Ariërs opgevoed te worden. Een verschrikkelijk iets en exact hierover gaat Melanie Dobsons roman: 'Dochter van het Derde Rijk'.
In het verhaal is het de kleine Lilly die vlak voor de Tweede Wereldoorlog wordt ontvoerd naar Duitsland. Archeologe Hanna Tillich wordt door haar man, een SS-officier, gedwongen het meisje te adopteren en dit zorgt er, samen met enkele andere gebeurtenissen voor, dat ze haar vraagtekens begint te zetten bij het naziregime, wat niet zonder gevaar blijkt. Tachtig jaar later leidt het onderzoek van researcher Ember Ellis haar naar Lilly. Als ze Lilly's verhaal hoort, besluit Ember haar te helpen om haar gefragmenteerde herinneringen aan die tijd een plekje te geven en al snel wordt duidelijk dat Lilly's verleden met dat van Ember verweven is…
De vraag hoe precies – wat de schakel is die Lilly en Ember verbindt en welke rol Hanna daarin speelt – houdt je aan de bladzijden gekluisterd en voert je mee naar het Neurenberg van tijdens Tweede Wereldoorlog, waar het antisemitisme destijds sterk leefde en sprake was van cyclische integratie, vervolging en verdrijving of uitroeiing van de Joden. Dat maakt het verhaal van Hanna en Lilly pijnlijk duidelijk. Deze haat vanwege ras of geslacht is echter niet alleen iets van het verleden, maar ook van nu, blijkt vervolgens uit Embers verhaal. Die neemt wereldwijd zelfs weer toe. En dat mag niet genegeerd mag worden. We moeten ons ertegen verzetten.