Dit keer is de hoofdrol voor de succesvolle fotograaf Tucker Mason, die precies weet hoe hij dingen die anderen niet kunnen zien op beeld kan vastleggen. Maar wat hij niet inziet, is hoe hij in het reine moet komen met zijn verleden. Hoe kan hij zijn vader vergeven nadat die hem jarenlang zo slecht heeft behandeld? Als Mutt, zijn halfbroer, blijkt te zijn ontsnapt uit een psychiatrische instelling zijn, keert hij naar Waverly Hall, zijn vroeger thuis met alle herinneringen aan zijn jeugd en miss Ella, om hem te zoeken. Als vervolgens ook zijn jeugdvriendin Katie met haar zoontje Jase onverwacht op zijn pad komt, wordt hij gedwongen de confrontatie met zijn verleden aan te gaan. Maar dat vraagt om een stap in genade waarvan hij niet gelooft dat hij ertoe in staat is.
Zoals je van Charles – een meesterverteller, als je het mij vraagt – kunt verwachten, vertelt hij dit verhaal uitmuntend. Met mooie zinnen, sterke dialogen, subtiele humor en zo dat het indringend, meeslepend en soms ontroerend is. Maar wat je na het lezen ervan vooral bijblijft, is niet zozeer dat het zo goed verteld is; wat resoneert zijn de lessen die je tussen de kaft vindt en die vooral komen van miss Ella. Zij leert Tucker en daarmee ook jou, als lezer, dat het leven een strijd is, maar dat je niet met je vuisten moet uitvechten; je moet met je hárt vechten. Alleen dan win je het. Oftewel: niet haten en geen wrok koesteren, maar vergeven en liefhebben. Steeds weer meer. Je leven lang. Hoe moeilijk ook.
Misschien geen heel vernieuwende boodschap, maar wel één die niet vaak genoeg kan klinken. En alleen daarom bestempel ik 'Een spel van licht' als aanrader. Maar los daarvan is dit prachtige verhaal ook het lezen waard. Wat zeg ik? Meer dan het lezen waard!
E-boek (ePub) (€ 9,99)