Ergens langs de kust van Oregon bevindt zich een alleraardigst stadje. Het is er schilderachtig mooi met de kleine jachthaven waar altijd wel enkele bootjes dobberen, het park met zijn mooie witte prieeltje en de straten vol pittoreske winkeltjes met een vrolijk gekleurde luifel en fleurige bloembakken ervoor. 'Hope Harbor' heet het, en het is de woonplaats van Jeannette Mason en Logan West uit Irene Hannons roman 'Lavendeldroom'.
Jeanne¬tte Mason leidt een teruggetrokken bestaan op haar lavendelhoeve annex theehuis. Dat bevalt haar prima, want houdt ze mensen graag op afstand. Maar dan krijgt ze nieuwe buren – de aantrekkelijke dokter Logan West en zijn v?fjarige nichtje Molly – en hoezeer ze ook haar best doet om het te voorkomen, geleidelijk aan dringen de twee haar wereldje binnen… en haar hart. Als zij en Logan vervolgens ook nog allebei betrokken raken bij een gevluchte Syrische familie merkt Jeannette dat de muren die ze zorgvuldig om zich heen heeft opgetrokken afbrokkelen en dat ze gevoelens voor Logan begint te krijgen. En dat roept de vraag op: durft ze de liefde, ondanks de risico's die ze met zich meebrengt, een kans te geven?
Het antwoord op die vraag – en daarmee de afloop van verhaal – laat zich raden. (Het is per slot van rekening een feelgoodverhaal.) Maar dat mag de pret niet drukken, want er gebeurt genoeg wat niet zo voorspelbaar is om je aandacht heel het boek door vast te houden. En niet alles daarvan is gelukkig en leuk en aangenaam, zoals je wellicht verwacht bij 'feelgood'. Er spelen namelijk ook moeilijke dingen in het leven van vrijwel alle personages, waaronder het verlies van geliefden en de angst om weer lief te hebben, en die zorgen voor de nodige diepgang naast de aanwezige romantiek en al het fijns dat plaatsvindt. Én voor een bemoedigende, hoopvolle boodschap.
E-boek (ePub) (€ 9,99)