Amerika, 1951. Hartsvriendinnen Audrey Barrett en Eve Dawson kijken ernaar uit om samen met hun vijfjarige zoontjes Harry en Bobby kerst te vieren. Maar als het kerstwensenboek van Sears wordt bezorgd en de jongens dat vinden, raken ze geobsedeerd door alles wat erin staat en ze willen álles cadeau krijgen met kerst. Hun verlanglijstje kent gewoon geen einde! Audrey en Eve zien het met lede ogen aan, want kerst hoort niet om cadeautjes te draaien. Maar hoe maken ze dat de jongens duidelijk? Die vraag doet hen besluiten om Harry en Bobby de werkelijke betekenis van kerst te leren door hen niet alleen cadeaus te laten vragen, maar hun ook op te dragen ze te geven. En dat leidt tot grote verrassingen. Voor de jongens, maar ook voor henzelf.
Op-en-top een kerstverhaal, kun je wel stellen, in dit geval. Dat nog fijn om te lezen is ook. Want naast het feit dat het met vlotte pen geschreven is – de novelle is wat dat betreft een echte 'Austin' – en gevuld is met oude bekenden (uit 'Als ik jou was'), is het vertederend, een tikje romantisch, nostalgisch, een beetje zoet en vooral hartverwarmend. Wat een perfecte kerstige combinatie vormt. En dan bevat het bovendien een boodschap die net wat dieper gaat dan die van de meeste kerstverhalen. Het gaat namelijk niet alleen over de ware betekenis van kerst, maar maakt eveneens duidelijk dat de geschenken met de meeste impact de geschenken zijn die je het minst verwacht en niet verdient. En die mooie waarheid meekrijgen, voelt als een (kerst)geschenk op zichzelf.
'Alles wat ik wens' is glansrijk geslaagd als kerstnovelle en daarmee perfect leesvoer voor tijdens de kerstdagen. Kerstkransje erbij, kerstmuziekje op de achtergrond en genieten maar!