Tommy Baxter heeft het gevoel dat zijn leven niet beter kan. Hij is er eindelijk uit dat hij politieagent wil worden en zijn relatie met Annalee Miller is sterker dan ooit. Maar dan ondergaat Annalee een aantal tests omdat ze last heeft van wat vage klachten – ze is erg moe en voelt zich niet lekker – die vervolgens het ondenkbare uitwijzen: ze heeft kanker. Tommy's wereld staat op zijn kop, maar hij doet wat hij kan om Annalee het gevecht van haar leven te helpen strijden. Dat is echter niet het enige wat hem te doen staat, want kort daarna wordt duidelijk dat hemzelf ook een strijd wacht, omdat zijn ouders – met name zijn moeder Reagan – niet achter zijn beroepskeuze blijken te staan. En zo dreigt hij opeens alles te verliezen wat hem dierbaarder is. Alles waar hij voor leeft.
Als een verhaal over kanker gaat, kun je er amen op zeggen dat het (nogal) heftig is. In dit geval is het tenminste wel zo. En omdat Karen veel gevoel en inlevingsvermogen legt in wat ze vertelt – ze verstaat de (schrijf)kunst om je in je hart te raken – doet wat je leest iets met je. Maar het niet alleen maar verdrietig en erg, want als tegenwicht daarvan zijn de vertrouwde Kingsbury-ingrediënten, waaronder 'geloof', 'echte liefde' en 'familie' (en het perfecte vernisje dat over alles ligt) aanwezig. Net als de vertrouwde boodschap: dat God in de donkere dagen van het leven – als alles voor je gevoel verkeerd gaat en het onmogelijk meer goed lijkt te kunnen komen – je geluk voor ogen heeft, níét je ongeluk. En daardoor voert niet de wanhoop de boventoon, maar de hoop.
'Waar ik voor leef' is een eigentijdse roman vol emotie, Evangelie, lichtpuntjes en romantiek die je niet onberoerd laat en een zoete nasmaak heeft. Fijne combinatie!
E-boek (ePub) (€ 9,99)