Engeland, 1817. Als Andrew Moore na het afronden van zijn studie een aantal weken doorbrengt op het landgoed van zijn goede vriend Will, in het kleine dorpje Greendale, wordt hij geconfronteerd met een bekend persoon uit het verleden: Ann Simms, die door zijn toedoen haar gehoor kwijtgeraakt is. In een poging zijn daad goed te maken, besluit Andrew haar beter te leren kennen. Hij wordt een regelmatige bezoeker van de bibliotheek waar Ann werkt en het loopt erop uit dat hij samen met haar aan de slag gaat om haar plan, de plaatselijke weeskinderen te leren lezen en schrijven, uit te voeren. Al snel groeien Andrew en Ann dichter naar elkaar toe. Maar zijn hun toenemende gevoelens voor elkaar ook bestand tegen het geheim dat Andrew met zich meedraagt?
Als je je even de wereld om je heen wilt vergeten, dan heb je aan deze roman een goeie, want dat is wat hij doet. Al op de eerste bladzijde word je door de vlotte schrijfstijl vrijwel moeiteloos meegevoerd naar het Engeland van zo'n twee eeuwen geleden. Wat volgt, is een idyllisch aandoend, lieflijk verhaal waarin de romantiek ruimschoots present is en veel ruimte is voor alles wat in het regencytijdperk een belangrijke plek innam, zoals mooie jurken, kunstige kapsels, feestelijke partijen, standsverschillen en hofmakerij. Maar dat ook op een geloofwaardige manier schetst wat het in die tijd betekende om doof te zijn – met welke moeilijkheden je dan te maken kreeg en hoe men ertegen aankeek – wat een fijne tegenhanger vormt voor al het 'zoete', romantische en lieve.
'Een simpel gebaar' is een debuut dat iedereen van wie het hart sneller gaat kloppen van romantische regencyromans vast en zeker blij gaat stemmen.
