Vandaag valt de eer van de titel 'leestip' te beurt aan 'De wezenmoeder' van Ellen Marie Wiseman. Een roman die ik alleen al wilde lezen omdat haar naam de cover siert. Met haar vorige romans bewees Wiseman namelijk al dat ze geen auteur van dertien in een dozijn is, vooral omdat ze het aandurft om te verhalen over dingen in het verleden die de meesten liever in de doofpot zouden stoppen, en gewoon omdat ze ontzettend goed schrijft.
En dat bewijst ze allebei ook in haar nieuwste pennenvrucht. Het verhaal speelt zich af in het Philadelphia van 1918. De Spaanse Griep verspreidt zich in een razend tempo door de stad en treft ook het gezin van de dertienjarige Duitse Pia Lange, die daardoor met haar twee babybroertjes achterblijft. Tot ook zij haar worden afgenomen door een vrouw die kinderen van immigrantengezinnen steelt. Maar Pia gaat niet bij de pakken neerzitten; ze gaat op zoek, want ze moet en zal haar broertjes terugvinden!
Pia's jarenlange zoektocht neemt je, als lezer, mee dwars door de sloppenwijken; het is bijna alsof je er zelf bij bent. En dat komt niet alleen doordat het zo meeslepend verteld is, maar ook doordat veel zo herkenbaar is, omdat de Spaanse Griep van toen en alles eromheen – denk aan quarantaine, mondkapjes, propvolle ziekenhuizen – op veel vlakken lijkt op het coronavirus van nu (in elk geval zoals het hier de eerste paar weken was).
Dit verhaal over een vrouw en een jong meisje die beiden zo veel verliezen door de 'paarse dood' en in hun wanhoop zulke verschillende wegen bewandelen, is aangrijpend, schrijnend, bizar, ontroerend en gewoon zo ontzettend mooi. Ik zou dan ook bijna zeggen: vergeet alle leestips die ik de afgelopen tijd heb gedeeld en onthoud alleen deze, want echt… 'De wezenmoeder' (inmiddels – heel terecht – een 'New York Times'-bestseller) moet je gelezen hebben.
e-boek]
ePub e-boek