Stel, een roman wordt door Charles Martin (een van je favoriete auteurs) omschreven als 'een aangrijpende roman over het verliezen van onschuld en de bevrijdende kracht van de waarheid', heeft een Christy Award gewonnen en is de prestigieuze Award of Merit van 'Chritianity Today' toegekend. Maar je had je voorgenomen geen roman meer van de betreffende auteur te lezen, omdat je de vorige niet geslaagd vond. Wat doe je?
Voor dat dilemma stond ik laatst toen ik 'De redding van Jesse Woods' ontving. Ik wikte en woog en uiteindelijk besloot ik dat ik gewoon een of twee hoofdstukken zou proberen. Boeide het, dan zou ik doorlezen, zo niet… Nou, wat ik dan met het boek zou doen, daar zou ik later wel over nadenken, bedacht ik. Maar zover is het nooit gekomen, want al na een paar bladzijden zat ik helemaal in het verhaal.
Het gaat over de drie vrienden Matt, Dickie en Jesse die tijdens de zomer van 1972 mooie avonturen beleven, totdat een reeks gebeurtenissen hun leven voor altijd verandert. Daarna gaan jaren voorbij, tot Matt in 1984 na een telefoontje terugkeert naar Dogwood om de waarheid naar boven te halen en te voorkomen dat een belofte van lang geleden verbroken wordt. Maar sommige beloften sluiten andere uit…
'De redding van Jesse Woods' is inderdaad, zoals Charles Martin al zei, een aangrijpende roman, maar tegelijk ook mooi, vind ik, en – groot pluspunt – verrassend tot het einde. En zo leerde ik dat ik een auteur niet meteen na één wat mindere roman links moet laten liggen. Maar ik leerde nog meer, zoals dat de kunst van het leven is dat je het meeste haalt uit wat je krijgt, omdat je nooit alles krijgt wat je wilt. Dat echte vriendschap soms betekent dat je het geluk van een ander boven dat van jezelf moet stellen. En dat alleen de waarheid – en niet goedbedoelde leugentjes, niet zwijgen – echt bevrijdt.
Dat deze roman een plekje op je to-readlijst verdient, dat hoef ik volgens mij niet meer te zeggen.
e-boek]
ePub e-boek