Cadence Piper wil niets liever dan verpleegster worden, in de hoop dat ze dan eindelijk de goedkeuring kan wegdragen van haar vader. Maar als ze een baan in het ziekenhuis probeert te krijgen, wordt ze afgewezen vanwege haar jonge leeftijd en knappe gezichtje. Ze laat zich echter niet zomaar kisten en besluit te doen wat ze wel kan: in het Judiciary Square Hospital zingen voor de gewonde soldaten van de burgeroorlog. Zo komt ze in aanraking met dokter Joshua Ivy, die daar als chirurg werkt. Aanvankelijk maakt hij het haar niet gemakkelijk, maar dat is nog niets vergeleken bij het gevaar en de duistere personen waarmee ze te maken krijgt als zij en Joshua besluiten de handen ineen te slaan om het geheime genootschap waarop ze onbedoeld zijn gestuit te ontmaskeren.
De setting van dit verhaal is misschien vrij beperkt – nagenoeg alles speelt zich in en rond het ziekenhuis af – maar dat is geen minpunt. En wel omdat veel op feiten is gebaseerd en er daardoor een vrij geloofwaardig beeld wordt geschetst van de schrijnende omstandigheden daar ten tijde van de Amerikaanse Burgeroorlog. Zoals hoe zwaar de strijd was voor de soldaten en wat de verpleging van gewonden vroeg van het medisch personeel. Dat is soms best aangrijpend, maar Tara heeft er ook wat spanning aan toegevoegd door de Ridders van de Gouden Cirkel ten tonele te voeren, muziek in gelegd en een romance gecreëerd, en die elementen samen halen de rauwe kantjes ervanaf. Daardoor is het alles bij elkaar niet zozeer deprimerend, maar boeiend en mooi.
'Zingen in het maanlicht' heeft alles in huis wat nodig is om een goede historische roman te zijn en zal ook zonder twijfel het hart van menig boekenliefhebber voor zich weten te winnen.