De eerste indruk van het boek was: een mooie zomerroman met korting waardoor hij makkelijk mee te nemen is.
Toch is het ook behoorlijk pittig door alle gebeurtenissen die hier in voorkomen. Ik denk niet dat ik het nog een keer ga lezen omdat het teveel een "feel good" roman is.
Het verhaal:
Christine, de moeder van Roos en Koen krijgt een vreselijk ongeluk waarbij haar moeder overlijdt en zij in coma raakt. Zij heeft geen moed meer om verder te leven omdat haar jaren daarvoor zo moeilijk waren dat ze het amper redde.
Sophie, een jonge vrouw die geen werk meer heeft, eenzaam en alleen krijgt in eens een nieuwe kans in haar leven doordat er een beroep op haar gedaan wordt.
Misja, woont in Roemenië. Wie is hij? Waarom gaat hij terug naar Nederland?
Er lopen verschillende verhaallijnen in het boek, waardoor het juist prima leest.
De essentie van dit boek is dat God jou kent.
Toch moet me van het hart dat bijna iedereen de stem van God herkent en regelmatig met hem spreekt.
Dat vind ik persoonlijk ongeloofwaardig.
Daarom is het ook fictie nietwaar?
